Kurs Profesjonalny Mikołaj – jak przygotować atrakcyjną postać do pracy z dziećmi?

Profesjonalny Święty Mikołaj powinien być dla dziecka wiarygodną postacią, a nie tylko dorosłym w czerwonym kostiumie. Dlatego przygotowanie do wizyty obejmuje znacznie więcej niż zakup stroju. Liczą się sposób wejścia, głos, tempo mówienia, zachowanie, rozmowa z dzieckiem, znajomość podstawowych informacji od rodzica oraz umiejętność reagowania wtedy, gdy spotkanie nie przebiega zgodnie z planem.

Właśnie ta różnica często decyduje o jakości wizyty. Dwie osoby mogą założyć podobny strój. Jedna po wejściu od razu buduje atmosferę spotkania z Mikołajem, a druga po kilkunastu sekundach sprawia wrażenie osoby, która tylko wykonuje przygotowany tekst.

Dlatego Kurs Profesjonalny Mikołaj nie powinien być traktowany wyłącznie jako nauka kilku świątecznych zdań. Najważniejsze jest przygotowanie całej postaci oraz sposobu pracy z dziećmi.

 

Dziecko ocenia Mikołaja inaczej niż dorosły

Dorosły patrzy na strój, organizację, punktualność i zakres usługi.

Dziecko patrzy przede wszystkim na postać.

Może zwrócić uwagę na:

• brodę,
• głos,
• sposób poruszania się,
• to, czy Mikołaj zna jego imię,
• odpowiedzi na pytania,
• szczegóły związane z reniferami, elfami czy prezentami.

Nie oznacza to, że trzeba przygotować rozbudowaną teatralną rolę.

Trzeba jednak zachować spójność.

Jeżeli Mikołaj przez pierwsze pięć minut buduje świąteczną historię, a później nagle mówi jak prowadzący imprezę i pyta rodzica przy dziecku: „to gdzie macie te paczki?”, cały efekt może zniknąć w sekundę.

 

Najpierw trzeba zbudować wiarygodny wygląd Mikołaja

Wygląd nie zastąpi umiejętności, ale jest pierwszym elementem, który zobaczy dziecko.

Kompletna postać powinna obejmować:

• płaszcz lub kurtkę,
• spodnie,
• brodę,
• czapkę,
• pas,
• rękawiczki,
• odpowiednie obuwie,
• worek, jeżeli wymaga tego scenariusz wizyty.

Przy płatnych wizytach warto od początku patrzeć na strój Mikołaja jako na wyposażenie zawodowe, a nie jednorazowy kostium.

Jeżeli kompletujesz wyposażenie od podstaw, punktem wyjścia może być także kompletny strój Mikołaja.

To ważne również dlatego, że dzieci często oglądają postać z bardzo niewielkiej odległości.

 

Broda musi pozwalać normalnie rozmawiać

Broda jest jednym z najważniejszych elementów wyglądu, ale jednocześnie jednym z najbardziej problematycznych podczas pierwszych występów.

Może:

• wpadać do ust,
• przesuwać się podczas mówienia,
• ograniczać widoczność,
• zmieniać brzmienie głosu,
• powodować ciągłą potrzebę poprawiania.

Jeżeli Mikołaj co kilkanaście sekund dotyka brody, dziecko bardzo szybko zaczyna zwracać na nią uwagę.

Dlatego przed wizytą trzeba przynajmniej kilkanaście minut normalnie rozmawiać w pełnym stroju.

Nie wystarczy sprawdzić go przed lustrem.

 

Głos Mikołaja powinien być naturalny

Jednym z częstszych błędów jest próba mówienia przesadnie niskim, sztucznym głosem.

Przez pierwszą minutę może to brzmieć efektownie.

Po dwudziestu minutach zaczyna męczyć gardło, a Mikołaj stopniowo wraca do normalnego głosu.

Znacznie lepiej znaleźć sposób mówienia, który można utrzymać przez całą wizytę.

Najczęściej sprawdza się:

• nieco wolniejsze tempo,
• spokojna intonacja,
• ciepły sposób wypowiedzi,
• wyraźne artykułowanie słów,
• krótsze zdania.

Dziecko ma zrozumieć Mikołaja mimo brody, emocji i często dość głośnego otoczenia.

 

Nie zaczynaj wizyty od pytania rodzica, co masz robić

Pierwsze sekundy spotkania mają ogromne znaczenie.

Przed wejściem powinieneś wiedzieć:

• ile jest dzieci,
• jak mają na imię,
• gdzie znajdują się prezenty,
• gdzie możesz usiąść,
• czy rodzice oczekują konkretnego elementu spotkania.

Wszystkie sprawy organizacyjne najlepiej ustalić wcześniej.

Po wejściu do pomieszczenia masz być już Mikołajem.

 

Dobre wejście nie wymaga wielkiego show

Mikołaj nie musi wpadać do pokoju z hukiem i natychmiast krzyczeć.

W przypadku małego dziecka taki sposób może nawet wywołać strach.

Znacznie lepiej wejść spokojnie, rozejrzeć się, przywitać i pozwolić dzieciom przez chwilę oswoić się z postacią.

Można zacząć prostym pytaniem albo nawiązaniem do informacji otrzymanej od rodzica.

Najważniejsze, aby nie wyglądało to jak recytowanie pierwszej linijki scenariusza.

 

Każde dziecko może reagować inaczej

Jedno natychmiast podejdzie do Mikołaja.

Drugie schowa się za rodzicem.

Trzecie zacznie zadawać pytania.

Czwarte może się rozpłakać.

Profesjonalny Mikołaj powinien umieć dopasować tempo spotkania.

Jeżeli dziecko się boi, nie powinno się:

• zmuszać go do podejścia,
• brać go na kolana na siłę,
• wyśmiewać lęku,
• wywierać presji słowami „przecież Mikołaja nie trzeba się bać”.

Lepiej usiąść trochę dalej, spokojnie rozmawiać z rodzicem i pozwolić dziecku samodzielnie zdecydować, kiedy chce nawiązać kontakt.

 

Rozmowa z dzieckiem powinna być indywidualna

Jedną z największych przewag przygotowanego Mikołaja jest znajomość kilku informacji przekazanych wcześniej przez rodzica.

Dzięki temu zamiast:

„A byłeś grzeczny?”

można zapytać:

„Słyszałem, że ostatnio bardzo dobrze radzisz sobie z pływaniem. Nadal chodzisz na treningi?”

Dla dziecka taka rozmowa ma zupełnie inny ciężar.

Mikołaj przestaje być przypadkową osobą. Zaczyna „wiedzieć”.

 

Nie sprowadzaj spotkania do pytania „czy byłeś grzeczny?”

To jeden z najbardziej zużytych schematów.

Może być elementem rozmowy, ale nie powinien być jej podstawą.

Znacznie lepiej rozmawiać o:

• zainteresowaniach,
• tym, co dziecko lubi robić,
• świątecznych przygotowaniach,
• prezentach,
• reniferach,
• zimie,
• dobrych rzeczach, które wydarzyły się w ostatnim czasie.

Dziecko powinno mieć możliwość prawdziwej rozmowy.

 

Rodzicielskiej listy przewinień nie zamieniaj w akt oskarżenia

Czasami rodzice przekazują Mikołajowi informacje o problemach:

„Nie sprząta pokoju”.

„Nie słucha mamy”.

„Za długo siedzi przy telefonie”.

Można wykorzystać te informacje, ale rozsądnie.

Nie warto budować całej wizyty wokół straszenia dziecka brakiem prezentów.

Lepiej powiedzieć:

„Słyszałem, że potrafisz bardzo dobrze pomagać. Mam nadzieję, że z porządkiem w pokoju też będzie coraz lepiej.”

To nadal przekazuje komunikat rodzica, ale nie zamienia Mikołaja w świątecznego policjanta.

 

Mikołaj musi umieć improwizować

Nawet najlepszy scenariusz nie przewidzi wszystkiego.

Dziecko może nagle powiedzieć:

„Przecież widziałem twoje sanie w telewizji”.

„Dlaczego masz inne buty niż na zdjęciu?”.

„Gdzie zaparkowałeś renifery?”.

„Pokaż mi prawdziwą brodę”.

W takiej chwili nie ma czasu na sprawdzanie notatek.

Trzeba odpowiedzieć spokojnie i pozostać w roli.

Właśnie dlatego przygotowanie Mikołaja powinno obejmować nie tylko tekst, ale również ćwiczenie różnych sytuacji.

 

Nie musisz znać odpowiedzi na każde pytanie

Improwizacja nie oznacza budowania gigantycznej encyklopedii świata Mikołaja.

Możesz czasami odpowiedzieć żartobliwie, zmienić temat albo wykorzystać pytanie dziecka do dalszej rozmowy.

Ważne jest jedno: odpowiedź nie powinna nagle wyrywać Cię z postaci.

Dlatego dobrze przygotować wcześniej kilka ogólnych zasad własnej historii:

• gdzie są renifery podczas wizyt,
• jak Mikołaj dostaje się do mieszkań bez komina,
• jak zna imiona dzieci,
• jak wygląda praca elfów,
• co dzieje się z listami.

Dzięki temu odpowiedzi pozostają spójne.

 

Scenariusz ma pomagać, a nie więzić

Dobrze przygotowany Mikołaj zna kolejność najważniejszych elementów spotkania.

Przykładowo:

• wejście,
• powitanie,
• krótka rozmowa,
• indywidualny kontakt z dziećmi,
• wręczanie prezentów,
• zdjęcia,
• pożegnanie.

Nie oznacza to jednak, że trzeba nauczyć się każdego zdania na pamięć.

Jeżeli dziecko spontanicznie zacznie opowiadać o czymś ważnym, dobry Mikołaj powinien umieć na chwilę odejść od planu.

Scenariusz powinien prowadzić spotkanie, a nie zabijać naturalną rozmowę.

 

Mikołaj dla grupy musi pracować inaczej niż Mikołaj w domu

Wizyta z dwójką dzieci jest kameralna.

Spotkanie z trzydziestoosobową grupą przedszkolną wymaga innego prowadzenia.

Trzeba:

• mówić wyraźniej,
• utrzymywać uwagę całej grupy,
• pilnować czasu,
• dobrze zorganizować prezenty,
• wykorzystać pomoc nauczyciela lub animatora.

Nie można prowadzić trzydziestu indywidualnych rozmów po kilka minut, jeżeli cała wizyta ma trwać pół godziny.

Trzeba dopasować format do skali wydarzenia.

 

Animator ma przewagę, ale powinien wejść w inną rolę

Osoba pracująca już jako animator zazwyczaj dobrze czuje się z dziećmi.

To ogromny plus.

Problem pojawia się wtedy, gdy animator prowadzi wizytę Mikołaja identycznie jak zwykłą animację.

Wtedy pojawiają się klasyczne zapowiedzi:

„A teraz następna zabawa!”.

„Kto pierwszy ustawi się w kolejce?”.

„Teraz robimy konkurs!”.

Takie elementy mogą być użyteczne przy evencie, ale sama postać Mikołaja powinna pozostać centralnym elementem wydarzenia.

 

Próba przed wizytą jest obowiązkowa

Nie pierwszy raz zakładaj brodę pięć minut przed klientem.

Przed sezonem przeprowadź pełną próbę.

Załóż:

• cały strój,
• brodę,
• czapkę,
• pas,
• rękawiczki,
• buty.

Następnie przez kilkanaście minut:

• chodź,
• mów,
• siadaj,
• podnoś prezenty,
• otwieraj worek,
• odgrywaj przykładową rozmowę.

Możesz nagrać próbę telefonem.

To bardzo skuteczny sposób na zauważenie nerwowych gestów, zbyt szybkiego tempa mówienia albo ciągłego poprawiania brody.

 

Kurs Profesjonalny Mikołaj powinien przygotowywać do realnych sytuacji

Największą wartością przygotowania nie są gotowe zdania do wyrecytowania.

Liczy się umiejętność radzenia sobie z sytuacjami, które naprawdę występują podczas pracy.

Kurs Profesjonalny Mikołaj obejmuje 142 lekcje i około 12 godzin materiałów. Program obejmuje między innymi:

• strój i wygląd,
• ćwiczenia,
• stawki,
• czas i trasę,
• wywiad z klientem,
• pracę z dziećmi,
• pytania zadawane Mikołajowi,
• scenariusze sytuacji występujących podczas wizyt.

To właśnie połączenie wizerunku, organizacji i pracy z dzieckiem pozwala przygotować spójną usługę.

 

Nie zdradzaj wszystkich mechanizmów wizyty przed dzieckiem

Organizacja spotkania odbywa się z rodzicem lub organizatorem.

Dziecko nie powinno słyszeć rozmów typu:

„Czy te paczki to wszystkie?”.

„Które dziecko było to od karate?”.

„Ile jeszcze zostało mi czasu?”.

Jeżeli musisz coś ustalić, zrób to przed wejściem albo dyskretnie w sytuacji, w której dzieci tego nie słyszą.

Profesjonalizm bardzo często polega na tym, że dziecko nie widzi całej pracy wykonywanej w tle.

 

Wyjście z wizyty również trzeba przygotować

Łatwo skupić się na wejściu i zapomnieć o zakończeniu.

Tymczasem słabe pożegnanie może rozbić całą atmosferę.

Mikołaj nie powinien nagle powiedzieć:

„Dobra, muszę lecieć, bo mam kolejnego klienta”.

Lepiej zakończyć spotkanie w ramach historii postaci.

Można nawiązać do kolejnych dzieci, reniferów, przygotowań do dalszej podróży czy worka z prezentami.

Dzięki temu postać pozostaje wiarygodna aż do zamknięcia drzwi.

 

Po każdej pierwszej wizycie warto zrobić krótką analizę

Nie chodzi o wielki raport.

Po spotkaniu odpowiedz sobie na kilka pytań:

• co zadziałało najlepiej,
• gdzie pojawiła się cisza,
• które pytanie dziecka było trudne,
• czy strój był wygodny,
• czy prezenty były dobrze przygotowane,
• czy czas był odpowiedni.

Po kilku wizytach zaczniesz zauważać powtarzające się schematy.

I właśnie wtedy kolejne spotkania stają się coraz bardziej naturalne.

 

Atrakcyjny Mikołaj to nie ten, który robi najwięcej

To jeden z ważniejszych wniosków.

Nie trzeba podczas 20-minutowej wizyty zmieścić:

• pięciu konkursów,
• trzech piosenek,
• quizu,
• tańca,
• długiego przemówienia.

Dla dziecka często znacznie cenniejsze jest kilka minut prawdziwej rozmowy z Mikołajem, który zna jego imię, słucha odpowiedzi i reaguje naturalnie.

Nie ilość atrakcji buduje postać. Buduje ją wiarygodność kontaktu.

 

Jak przygotować profesjonalnego Mikołaja do pracy z dziećmi?

Najprostsza kolejność wygląda tak:

• przygotuj kompletny strój,
• przetestuj brodę i głos,
• ustal podstawy swojej postaci,
• przećwicz wejście i pożegnanie,
• przygotuj strukturę wizyty,
• naucz się zbierać informacje od klienta,
• przećwicz pytania dzieci,
• zrób pełną próbę w stroju.

Dopiero później warto myśleć o dokładaniu kolejnych atrakcji.

Jeżeli podstawowa postać jest wiarygodna, nawet prosta wizyta może zrobić bardzo dobre wrażenie.

Jeżeli dopiero zaczynasz zawodowo, przydatny będzie również poradnik jak zostać profesjonalnym Mikołajem oraz materiał opisujący, jak wygląda praca jako Mikołaj.

Najlepszy Mikołaj nie zachowuje się tak, jakby realizował skrypt. Zachowuje się tak, jakby naprawdę przyszedł właśnie do tego dziecka.

 

FAQ – Kurs Profesjonalny Mikołaj i praca z dziećmi

Czego powinien nauczyć się profesjonalny Mikołaj?

Powinien przygotować wygląd postaci, sposób mówienia, strukturę wizyty, kontakt z dziećmi, reagowanie na pytania, współpracę z klientem oraz organizację prezentów i czasu.

Czy profesjonalny Mikołaj musi mieć aktorskie doświadczenie?

Nie. Ważniejsze są naturalność, spokój, cierpliwość, umiejętność rozmowy z dziećmi oraz wcześniejsze przećwiczenie wizyty i swojej postaci.

Jak rozmawiać z dzieckiem jako Święty Mikołaj?

Warto mówić spokojnie, używać imienia dziecka, nawiązywać do informacji otrzymanych od rodzica i naprawdę słuchać odpowiedzi zamiast wyłącznie realizować przygotowany tekst.

Jak reagować, gdy dziecko boi się Mikołaja?

Nie należy wymuszać kontaktu. Mikołaj może pozostać trochę dalej, rozmawiać spokojnie i dać dziecku czas na oswojenie się z postacią.

Czy trzeba nauczyć się scenariusza Mikołaja na pamięć?

Nie. Lepiej znać strukturę spotkania, najważniejsze elementy oraz podstawowe sposoby reagowania. Naturalna rozmowa jest zwykle bardziej wiarygodna niż recytowanie tekstu.

Dlaczego warto ćwiczyć w pełnym stroju?

Broda, rękawiczki, czapka i pas wpływają na sposób mówienia i poruszania się. Dopiero pełna próba pokazuje problemy, które mogą pojawić się podczas prawdziwego spotkania.